Technische fouten die zoekmachines én AI-crawlers tegenwerken
De meest onderschatte technische fout is het onbedoeld blokkeren van AI-crawlers via robots.txt. Bots als GPTBot, PerplexityBot of Google-Extended hebben vaak andere user-agents dan de gangbare zoekmachinebots, en een robots.txt die alleen met de klassieke crawlers rekening houdt, kan AI-systemen zonder dat u het merkt buitensluiten. Controleer daarom regelmatig welke user-agents u toelaat en welke u weert, en doe dat bewust — niet omdat een sjabloon dat toevallig zo instelde.
Een tweede terugkerende fout is een rommelige koppenstructuur: h2's en h3's die niet logisch op elkaar volgen, kopjes die worden overgeslagen of vage titels die niet zeggen waar de sectie over gaat. Zowel de klassieke crawler als een AI-systeem dat een pagina probeert samen te vatten, leunt zwaar op die structuur om te begrijpen wat waar staat. Een pagina zonder heldere hiërarchie wordt vaker overgeslagen, ook als de inhoud op zichzelf goed is.
Contentfouten: te dun, te generiek, te veel AI-vulling
Content die een onderwerp oppervlakkig behandelt, presteert bij beide vormen van optimalisatie slechter dan een aantal jaar geleden. Zoekmachines hebben hun systemen voor het herkennen van weinig waardevolle content verder verfijnd, en recente kernupdates belonen aantoonbare, specifieke kennis boven algemene, overal terug te vinden tekst. Hetzelfde geldt voor AI-systemen: die citeren liever een bron die een vraag concreet en met details beantwoordt dan een pagina die in algemeenheden blijft hangen.
Een specifiek risico van de afgelopen jaren is het massaal produceren van AI-gegenereerde content zonder eigen toevoeging: dezelfde structuur, dezelfde voorbeelden, weinig eigen inzicht. Dat is precies het patroon dat contentbeoordelingssystemen inmiddels goed herkennen. Gebruik AI gerust als hulpmiddel bij het schrijven, maar zorg dat er in elk artikel iets staat dat aantoont dat u het onderwerp kent — een concreet voorbeeld, een cijfer, een nuance die niet in elk ander artikel over hetzelfde onderwerp terugkomt.
Meetfouten: de verkeerde dingen volgen, of niets
Een veelvoorkomende misser is het alleen bijhouden van klassieke zoekposities en AI Overviews van Google, terwijl gebruikers hun vragen net zo goed aan ChatGPT, Perplexity of Copilot stellen. Zonder metingen op die platforms weet u niet of uw content daar wel of niet wordt aangehaald, en mist u de helft van het beeld.
Minstens zo belangrijk is het ontbreken van een nulmeting. Wie pas na een contentwijziging begint met het volgen van AI-citaties, kan niet vaststellen of een verandering in zichtbaarheid door die wijziging kwam of toeval was. Leg daarom vóórdat u iets aanpast vast hoe vaak en op welke vragen uw site al wordt genoemd, zodat latere veranderingen aantoonbaar zijn. Zie ook het artikel over KPI's en rapportage voor SEO en GEO voor een aanpak om die meting structureel op te zetten.
AI-specifieke misvattingen over GEO
Een terugkerende misvatting is dat GEO volledig los zou staan van SEO, of juist dat goede SEO automatisch ook goede GEO betekent. Beide klopt maar gedeeltelijk: de technische basis — goed crawlbaar, snel, met een heldere structuur en bruikbare content — is voor allebei hetzelfde. Waar het uiteenloopt, is de manier waarop content wordt beoordeeld: een zoekmachine rangschikt pagina's, een AI-systeem selecteert en herformuleert fragmenten om er één antwoord van te maken. Een pagina die goed rangschikt, is daarmee niet automatisch ook goed aanhaalbaar.
Een andere misvatting is het najagen van zogeheten GEO-trucjes: tekst opknippen in kunstmatige blokjes, een llms.txt-bestand toevoegen in de veronderstelling dat dit verplicht zou zijn, of proberen kunstmatig vaker genoemd te worden zonder dat de content dat rechtvaardigt. Voor zichtbaarheid in AI Overviews gelden geen aanvullende technische eisen bovenop indexeerbaarheid en een goede structuur; de fundamenten van SEO zijn ook de fundamenten van GEO. Een laatste, vaak onderschatte fout is het verwarren van citaties met vermeldingen: een link naar uw pagina is waardevol, maar een AI-systeem dat uw merk noemt zonder te linken, kan minstens zo veel effect hebben op naamsbekendheid en vertrouwen.
Fouten in de aanpak: eenmalig project in plaats van doorlopend proces
GEO wordt vaak behandeld als een project met een begin- en einddatum: een keer de content aanpassen, en dan is het klaar. In de praktijk verandert de manier waarop AI-systemen bronnen selecteren voortdurend, en content die nu goed wordt aangehaald, kan dat over een half jaar niet meer zijn zonder dat er iets aan de pagina zelf is veranderd. Behandel het net als klassieke SEO: als een doorlopende discipline met periodieke controle, niet als een eenmalige actie.
Tot slot is het een fout om na een aanpassing meteen stil te vallen. Publiceer of pas content aan, meet het effect na enkele weken, en stel op basis daarvan bij. Wie na de eerste ronde stopt met volgen, mist zowel het moment waarop iets goed begint te werken als het moment waarop een eerder succesvolle pagina terugvalt.
Organisatorische fouten die het proces stilzetten
Een minder voor de hand liggende fout zit niet in de content zelf, maar in wie er verantwoordelijk voor is. Op veel sites ligt SEO bij één team en GEO bij niemand specifiek, met als gevolg dat AI-zichtbaarheid pas wordt opgepakt nadat iemand toevallig ontdekt dat een concurrent wél wordt aangehaald door ChatGPT. Wijs daarom expliciet iemand aan die AI-citaties volgt en meeneemt in de reguliere contentplanning, ook als dat dezelfde persoon is die de klassieke SEO al doet.
Een laatste terugkerende fout is het negeren van de eigen sitestructuur bij het corrigeren van fouten: een verouderde pagina herschrijven zonder te controleren of de interne links ernaartoe nog kloppen, of een cluster aanpassen zonder de pillar-pagina mee te nemen. Corrigeer fouten daarom niet geïsoleerd per pagina, maar controleer steeds ook de directe omgeving — de interne links, de gerelateerde artikelen en de categoriepagina waar het artikel onder valt, zoals /aanpak-en-tools/ voor dit onderwerp.
